مهربانیت بسان ستاره سرخ کودکی من است
از دورهای زمین تا دوردست آسمان
دستان من به دستانت نخواهند رسید
شاید اماگاهی دیگر
نگاهی بوسه ای و کلامی
ستاره ام باش
تا برایت بگویم تنهائی من با تو چقدر ناچیز است
و خوشبختیم بی انتها
ستاره ام باش تا بدانم آسمان ذهنم خالی از ستاره نیست
|
+| نوشته شده توسط
د در پنجشنبه بیستم فروردین 1388
